Podstawowe informacje

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dobrej działa w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2018 r. poz. 2137, 2244, z 2019 r. poz. 730).

Komisja ta, liczy osiem osób. Członkami są przedstawiciele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej, Policji, Kościoła, specjaliści z zakresu pedagogiki, osoby przeszkolone z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych.

Gminna Komisja ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dobrej zbiera się na posiedzeniach przeważnie raz w miesiącu.

Zakres działania

Komisja inicjuje i monitoruje działania związane z edukacją i profilaktyką rozwiązywania problemów alkoholowych. Celem działań jest ograniczanie dostępności alkoholu, zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej, rehabilitacyjnej osobom uzależnionym, podejmowanie działań w związku z podejrzeniem zaistnienia przemocy. Podejmowane działania mają
za zadanie wsparcie osób uzależnionych i ich rodzin, kształtowanie zdrowego stylu życia oraz pomoc rodzinom w trudnych sytuacjach życiowych. Komisja uprawniona jest do podejmowania czynności zmierzających do sądowego orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu, zobowiązania poddania się leczeniu odwykowemu. Ponadto, Komisja realizuje określone ustawowo zadania gminy w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, a w szczególności:

• prowadzenie kontroli przestrzegania warunków i zasad sprzedaży, podawania
  i spożywania napojów alkoholowych na podstawie upoważnienia Wójta Gminy
• prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych;
• wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych;
• prowadzenie działań zmierzających do poddania się leczeniu odwykowemu osób, które
  w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny;
• podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 13 i 15 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego.

Do kompetencji Komisji należą również zadania wynikające z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2018 r. poz. poz. 1030, 1490, 1669) oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1390, z 2019 r. poz. 730)

Zakres zadań

Wśród zadań należących do Komisji wymienić należy:

• przyjmowanie wniosków o zastosowanie leczenia,
• motywowanie i zobowiązywanie do podjęcia leczenia odwykowego,
• kierowanie do biegłych w przedmiocie orzekania o uzależnieniu,
• kierowanie spraw do sądu o wydanie orzeczenia o zastosowaniu wobec osób uzależnionych obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego,
• kierowanie osób uzależnionych i uwikłanych w przemoc domową do specjalistów
  i instytucji świadczących usługi specjalistyczne,
• organizowanie pomocy dzieciom ze środowisk zagrożonych marginalizacją,
  ze szczególnym uwzględnieniem problemów alkoholowych.
• poodejmowanie działań o charakterze edukacyjnym ze szczególnym naciskiem
  na promocję zdrowego stylu życia, kierowanych do dzieci i młodzieży,
• wspieranie realizacji pozalekcyjnych programów sportowych, opiekuńczo-wychowawczych,
• współpraca z instytucjami, organizacjami pozarządowymi i osobami fizycznymi.

Wobec kogo może zostać wszczęta procedura

Procedura lecznictwa odwykowego, zgodnie z art. 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, może być wszczęta wobec osób, które w związku
z nadużywaniem alkoholu powodują:

• rozkład życia rodzinnego
• demoralizację małoletnich
• uchylają się od pracy
• systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny

Oznacza to, że sam fakt uzależnienia od alkoholu czy też spożywanie alkoholu w sposób szkodliwy lub ryzykowny nie może stanowić samoistnej podstawy do zobowiązania danej osoby do podjęcia leczenia odwykowego, lecz muszą towarzyszyć temu także określone, negatywne zachowania w sferze społecznej.

Kto może złożyć wniosek do Gminnej Komisji Ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

Co do zasady problem alkoholowy zgłosić może każdy. Najlepiej jest gdy osobą zgłaszającą problem jest członek najbliższej rodziny, który dobrze zna skalę problemu i wie, jak naprawdę wygląda sytuacja rodzinna, ale przyjmowane są również zgłoszenia od dalszych członków rodziny, jak i od osób niespokrewnionych. Sama osoba uzależniona z własnej inicjatywy może przyjść do Gminnej Komisji po pomoc i poradę w sprawie podjęcia leczenia. Ponadto wniosek o leczenie do Komisji mogą złożyć pracownicy instytucji: Policji, Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej, Sądu, Kuratorzy sądowi.

Gminna Komisja nie jest w żadnej mierze zobowiązania do rozpatrywania wniosków anonimowych.
Osoba lub instytucja zawiadamiająca Gminną Komisję o konieczności podjęcia działań w ramach procedury nie staje się stroną w procedurze ani w postępowaniu sądowym – nie przysługuje jej uprawnienie do wycofania wniosku, nie ma dostępu do gromadzonych materiałów, nie może wnieść apelacji od wydanego postanowienia sądowego.

Procedura zobowiązania do podjęcia leczenia odwykowego

Wszczęcie procedury dotyczącej zobowiązania do podjęcia leczenia odwykowego następuje z chwilą złożenia przez wnioskodawcę wniosku o zobowiązanie do podjęcia leczenia odwykowego osoby uzależnionej bądź na wniosek instytucji zewnętrznej.

Po otrzymaniu wniosku o zobowiązanie do poddania się leczeniu odwykowemu następuje jego rozpatrzenie pod względem zasadności prowadzonej procedury. Ponadto w przypadku podejrzenia występowania zjawiska przemocy w rodzinie Gminna Komisja wypełnia formularz „Niebieskie Karty” i przekazuje go do rozpatrzenia do Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy Rodzinie w Dobrej działającego przy GOPS w Dobrej.
Gminna Komisja po rozpatrzeniu wniosku pod kątem jego zasadności zaprasza osobę zgłoszoną na spotkanie,  na którym członkowie komisji starają się zmotywować osobę do podjęcia dobrowolnego leczenia odwykowego, wskazują ośrodki, w których osoba mająca problem z alkoholem może uzyskać pomoc w formie konsultacji, terapii stacjonarnej lub ambulatoryjnej. W celu uzupełnienia wniosku na komisję motywacyjną może być zaproszony również wnioskodawca. Zaproszenie na spotkanie z komisją GKRPA jest wysyłane dwukrotnie za zwrotnym potwierdzenie odbioru. W przypadku dwukrotnego
nie stawienia się osoby zaproszonej za spotkanie (bez usprawiedliwienia), osoba kierowana jest na badanie do biegłych sądowych.

Tok postępowania w przypadku następujących wydarzeń

Osoba zaproszona na komisję przychodzi na spotkanie i składa oświadczenie o wyrażeniu zgody na dobrowolne leczenie odwykowe. Komisja monitoruje, czy osoba uczestniczy w terapii, czy powstrzymuje się od spożywania alkoholu. Robi to poprzez zapraszanie osoby zgłoszonej z zaświadczeniem z ośrodka leczenia uzależnień lub zaproszenie kogoś z członków rodziny który opisze bieżącą sytuację. Takie osoby zawsze będą informowane, że w przypadku zaprzestania leczenia lub nie dostarczenia zaświadczenia o kontynuacji leczenia sprawa zostanie skierowana do Sądu.Osoba zaproszona na podkomisję motywacyjną Gminnej Komisji przychodzi na spotkanie i oświadcza, że nie ma problemu alkoholowego
i nie zamierza podjąć leczenia. W takiej sytuacji osoba kierowana jest na badanie do biegłych sądowych, którzy są uprawnieni do orzekania do uzależnienia (są to lekarz psychiatra oraz psycholog). Badanie jest bezpłatne. Jeżeli z opinii biegłych wynika, że osoba nie jest uzależniona sprawa przez Komisję jest zamykana. Jeżeli natomiast z opinii biegłych wynika, że dana osoba jest uzależniona od alkoholu to wtedy sprawa jest kierowana do Sądu. Jeżeli mimo opinii biegłych potwierdzających uzależnienie osoba odmawia leczenia kierujemy wniosek do Sądu.

Kierowanie do sądu wniosku o zobowiązanie do podjęcia leczenia odwykowego

Procedura sądowego zobowiązania do podjęcia leczenia odwykowego jest uruchamiana:

• gdy pomimo opinii biegłych potwierdzających uzależnienie osoba odmawia przed Komisją podjęcia leczenia
• gdy osoba kierowana na badanie przez biegłych nie zgłasza się na 2 terminy wyznaczonych badań, w takim przypadku to Sąd wydaje postanowienie
  o doprowadzeniu przez Policję na badanie przez biegłych
• gdy do Sądu kierowane są wnioski gdy osoba zgłosi się na badanie, biegli stwierdzą zespół uzależnienia od alkoholu, ale osoba nie podejmie leczenia, nie zaprzestaje spożywania alkoholu, czyli w każdym przypadku gdy leczenie nie przebiega prawidłowo.

Postępowanie sądowe

Sąd może na podstawie zebranych dowodów (opinii biegłych, zeznań uczestników, świadków, wywiadu z Policji) wydać następujące postanowienie:

• oddalić wniosek gdy stwierdzi, że osoba nie jest uzależniona od alkoholu,
• wydać postanowienie o zobowiązaniu do podjęcia leczenia odwykowego jeżeli zachodzą do tego przesłanki,
• Sąd może zobowiązać osobę do poddania się leczeniu w stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego (w szpitalu, ośrodku) lub w ambulatoryjnym zakładzie lecznictwa odwykowego (w poradni). Na czas trwania obowiązku leczenia Sąd może ustanowić nadzór kuratora nad przebiegiem leczenia odwykowego.
• zobowiązanie do poddania się leczeniu trwa 2 lata od momentu uprawomocnienia
  się orzeczenia Sądu i po tym okresie postępowanie jest umarzane bez względu
  na to czy osoba spożywa alkohol czy nie. Dopiero po upływie czasu trwania zobowiązania osoba ponownie może być zgłoszona do Gminnej Komisji.

Na każdym etapie postępowania osoba zgłoszona może podjąć leczenie dobrowolnie.
Procedura kierowania na leczenie odwykowe jest bezpłatna.

Punkt konsultacyjny w Dobrej

Punkt Konsultacyjny czynny jest w każdy poniedziałek od godz. 16-tej do 19-tejw siedzibie Ośrodka Zdrowia w Dobrej.

Do zadań Punktu Konsultacyjnego należy w szczególności:

• Prowadzenie działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów uzależnień i przemocy w rodzinie.
• Udzielanie osobom i rodzinom konsultacji oraz porad terapeutycznych, socjalnych i profilaktycznych w sprawach uzależnień i przemocy.
• Motywowanie osób współuzależnionych do ewentualnego podjęcia psychoterapii w zakładach lecznictwa odwykowego.
• Wspomaganie osób pijących ryzykownie i szkodliwie w podjęciu decyzji w sprawie zmiany szkodliwego wzoru picia.
• Motywowanie osób uzależnionych od alkoholu do podjęcia leczenia odwykowego oraz psychoterapii w zakładach lecznictwa odwykowego.
• Udzielanie wsparcia osobom po zakończonej psychoterapii poprzez rozmowy podtrzymujące.
• Współdziałanie z innymi podmiotami zajmującymi się rozwiązywaniem problemów uzależnień oraz przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

Kontakt

Gminna Komisja ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dobrej
34-642 Dobra 233
tel. 18 33-30-060 wew. 27

SENIORZY

Osoby w wieku senioralnym mogą zgłaszać się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej, gdzie pracownicy socjalni świadczą pomoc zarówno w postaci pracy socjalnej na rzecz osób starszych jak i pomagają w uzyskaniu dostępu do takich świadczeń jak:

Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie

Informacje ogólne:

Artykuł 207 Kodeksu Karnego stanowi:

„§ 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 1a. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą nieporadną ze względu na jej wiek, stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 lub 1a połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1–2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12”^[1].

W Polsce aktem prawnym, który stanowi o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie jest ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz.U. 2005 nr 180 poz. 1493). W art. 2 pkt. 2 tejże ustawy dokładnie sprecyzowano, czym jest przemoc w rodzinie. Otóż jest ona rozumiana jako„jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym,   a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”^[2].

Przemoc w rodzinie charakteryzuję się następującymi cechami:

• intencjonalnością – jest to zamierzone działanie, które ma doprowadzić do podporządkowania oraz kontrolowania ofiary;
• dysproporcją sił – ta cecha odnosi się do nierównowagi sił między ofiarą, a sprawcą przemocy; sprawca jest silniejszy (nie odnosi się to tylko do siły fizycznej), przez co łatwiej jest mu krzywdzić słabszą od niego ofiarę;
• naruszeniem godności oraz praw drugiej osoby – fundamentalne prawa człowieka takie jak godność, szacunek oraz nietykalność zostają naruszone poprzez wykorzystanie przez sprawcę swojej przewagi nad ofiarą;
• powodowaniem bólu oraz cierpienia – sprawca poprzez swoje działanie wyrządza psychiczne oraz fizyczne szkody to powoduje, że zdolność ofiary do samoobrony jest mniejsza^[3].

Przemoc można podzielić na rodzaje, a mianowicie:

• przemoc fizyczną – sprawca poprzez swoje bezpośrednie działanie przy użyciu siły ma na celu uszkodzenie ciała ofiary lub działanie to niesie ze sobą takie ryzyko. Przemoc ta jest najbardziej widoczna w postaci śladów jak np.: sińce, zadrapania czy zranienia. Zachowanie sprawcy obejmuje najczęściej policzkowanie, duszenie, kopanie, przypalanie, bicie dłonią czy też różnymi przedmiotami. Niektórzy sprawcy potrafią stosować przemoc fizyczną, która nie zostawia żadnych śladów na ciele ofiary^[4].
• przemoc psychiczną – nie pozostawia widocznych śladów, choć tworzy wielkie szkody emocjonalne. To wszelkiego rodzaju działania sprawcy mające na celu upokorzenie, zastraszenie, poniżenie czy też izolowanie ofiary. Przemoc psychiczna towarzyszy innym formą przemocy^[5].
• przemoc seksualną – to „wmuszanie różnego rodzaju niechcianych zachowań w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych sprawcy, np. nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych, seksu z osobami trzecimi, sadystycznych form współżycia, a także krytykowanie zachowań seksualnych”^[6].
• przemoc ekonomiczna – to postępowanie ograniczające dostęp do środków finansowych ma na celu uzależnienie ekonomiczne ofiary od sprawcy. Są to działanie takie jak np.: odbieranie wypracowanych pieniędzy, okradanie, uniemożliwienia podjęcia zatrudnienie czy też ograniczanie środków finansowych potrzebnych do zapewnienia odpowiedniego byt rodzinie^[7].
• zaniedbanie –niezapewnienie lub działanie uniemożliwiające zaspokojenie podstawowych potrzeb fizycznych i emocjonalnych jednostce zależnej. To np.: nieleczenie chorób, narażenie na utratę zdrowia lub życia, brak należytej opieki oraz chłód i odrzucenie emocjonalne. Zaniedbanie nie dotyczy tylko dzieci ta forma przemocy stosowana jest również wobec osób starszych i niepełnosprawnych^[8].

Przemoc w rodzinie zazwyczaj powtarza się według zdefiniowanego schematu. Stanowi ona trzy, nawracające po sobie, fazy tzw. cykl przemocy:

• Faza narastania napięcia – w relacjach sprawca, a ofiara narasta napięcie oraz sytuację konfliktowe. Sprawca rozpoczyna awantury, jest poirytowany i zły. Drażni go każdy szczegół. Natomiast ofiara stara się jak najlepiej spełniać oczekiwania sprawcy. Pomimo to napięcie oraz stres narasta i dochodzi do wybuch ostrej przemocy^[9].
• Faza wybuchu – w tej fazie dochodzi do ostrej przemocy, agresji. Sprawca
  w sposób bardzo gwałtowny wyładowuję swoje emocje na ofierze, wpada w szał.
  W tej fazie najczęściej ofiara po akcje przemocy jakiego doznała poszukuje pomocy^[10].
• Faza miodowego miesiąca – jest to czas, w którym sprawca postanawia wynagrodzić ofierze krzywdy, które wyrządził. Staje się miły i uczynny. Okazuje skruchę i przeprasza.

[1]Ustawa z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1600)

[2]Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. 2005 nr 180 poz. 1493). Art 2.

[3] M. Ciesielska, Rodzaje, formy i cykle przemocy w rodzinie,[w:] Zeszyty Naukowe Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy, Nr 12(3)/2014 , s. 7-9.

[4] D. Jaszczak – Kuźmińska, K. Michalska,Przemoc w rodzinie, [w:] Przemoc w rodzinie wobec osób starszych
i niepełnosprawnych, (red.), D. Jaszczak – Kuźmińska, K. Michalska, PARPAMEDIA, Warszawa 2010,
s. 10-11.

[5] J. Cichla, Formy pomocy ofiarom przemocy w rodzinie w kontekście teorii i doświadczeń praktycznych, [w:] Wybrane aspekty przemocy. Diagnoza i profilaktyka, (red.), J. Cichla, R. M. Ilnicka, AKAPIT, Toruń 2009,
s. 112-113.

[6] H. D. Sasal, Niebieskie Karty. Przewodnik do procedury interwencji wobec przemocy w rodzinie, PARPA, Warszawa 2005, s. 28-29.

[7] M. Ciesielska, Rodzaje, formy …, op. cit., s. 11-12.

[8]D. Jaszczak – Kuźmińska, K. Michalska,  Przemoc …, dz. cyt., s. 10-11.

[9] D. Jaszczak – Kuźmińska, K. Michalska, Przemoc …, dz. cyt., s. 13.

[10] . Jaszczak – Kuźmińska, K. Michalska, Przemoc …, dz. cyt., s.13.

Zespół interdyscyplinarny ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Na terenie Gminy Dobra funkcjonuje powołany Uchwałą Rady Gminy Dobra Nr V/36/11 z dnia 25 luty 2011 rok Gminny Zespół Interdyscyplinarny ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie.W skład Zespołu Interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele niżej wymienionych jednostek:

• Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej.
• Gminnej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dobrej.
• Komisariatu Policji w Zawadce.
• Szkoły Podstawowej w Dobrej.
• Zespołu Placówek Oświatowych w Jurkowie.
• Zespołu Placówek Oświatowych w Skrzydlnej.
• Samodzielnego Publicznego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Dobrej.

Do zadań Zespołu Interdyscyplinarnego należy między innymi integrowanie i koordynowanie działań jednostek wchodzących w jego skład oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, przede wszystkim przez:

• Diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie.
• Podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie, mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku.
• Inicjowanie interwencji w  środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie.
• Rozpowszechnienie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielania pomocy w środowisku lokalnym.
• Inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.

Celem Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego jest:

• Pomoc osobom, rodzinom i środowiskom dysfunkcyjnym w przezwyciężaniu ich problemów.
• Efektywne podejmowanie działań pomocowych i interwencyjnych w momencie zaistniałego problemu.
• Współdziałanie z innymi podmiotami przy rozwiązywaniu problemu i przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
• Rozpowszechnienia informacji o instytucjach, osobach i możliwościach udzielenia pomocy w środowisku lokalnym.

Wykaz numerów telefonów do poszczególnych członków Zespołu Interdyscyplinarnego:

• Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Dobrej – tel. 18 33 30 060
• Gminnej Komisji ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Dobrej – tel. 18 33 30 060
• Komisariat Policji w Zawadce – tel. 18 33 43 049
• Szkoła Podstawowa w Dobrej – tel. 18 33 30 009
• Zespół Placówek Oświatowych w Jurkowie – tel. 18 33 40 022
• Zespół Placówek Oświatowych w Skrzydlnej – tel. 18 33 31 006
• Samodzielny Publiczny Zakład Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Dobrej – tel.18 33 30 011

Obsługę organizacyjno-techniczną Zespołu Interdyscyplinarnego zapewnia Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Dobrej w godzinach pracy ośrodka.

Formy pomocy

Program Korekcyjno-Edukacyjny dla osób stosujących przemoc w rodzinie Powiatu Limanowskiego na lata 2014-2019.

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Limanowej prowadzi program korekcyjno-edukacyjny dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Program skierowany jest do osób mających trudności z rozpoznawaniem i konstruktywnym wyrażaniem uczuć, samokontrolą emocji, używających siły w relacjach z innymi.

Podstawę prawną do opracowania i realizacji niniejszego programu korekcyjno-edukacyjnego dla osób stosujących przemoc w rodzinie stanowi art. 6 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.) oraz Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie standardu podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, kwalifikacji osób zatrudnionych w tych ośrodkach, szczegółowych kierunków prowadzenia oddziaływań korekcyjno- edukacyjnych wobec osób stosujących przemoc w rodzinie oraz kwalifikacji osób prowadzących oddziaływania korekcyjno- edukacyjne (Dz. U. Nr 50, poz. 259).

Prowadzone w ramach programu działania opierają się na stwierdzeniach:

• Przemoc domowa jest wyuczonym zachowaniem.
• Nie stosowania przemocy domowej również można się nauczyć.
• Korzenie przemocy tkwią w stereotypach kulturowych i obyczajowych – jest tolerowana i wzmacniana przez postawy i poglądy ludzi, jest zakorzeniona we wzorach postępowania przekazywanych z pokolenia na pokolenie.
• Przemoc domowa jest szkodliwym i raniącym nadużyciem siły i władzy oraz dąży do kontrolowania i zniewolenia osoby zależnej.
• Stosowanie przemocy jest wyborem, za który sprawca ponosi odpowiedzialność moralną i prawną.
• Stosowanie przemocy w żadnym przypadku nie może być usprawiedliwiane
  i tolerowane.

 Program korekcyjno – edukacyjny kierowany jest do osób stosujących przemoc:

• Skazanych za stosowanie przemocy – z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności i zobowiązanych przez sąd do uczestnictwa
  w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych,
• Dotychczas nie karanych – skierowanych do programu przez zespoły interdyscyplinarne lub grupy robocze działające w oparciu o procedurę Niebieskiej Karty,
• Które zgłosiły się do programu pod wpływem motywowania osób najbliższych lub innych osób (znajomych, sąsiadów, pracowników służb i instytucji pomocowych i interwencyjnych) albo informacji medialnych, ulotkowych i innych; które z własnej motywacji podjęły decyzję o zmianie swoich destrukcyjnych, agresywnych, przemocowychzachowań wobec rodziny i najbliższych,
• Będących sprawcami przemocy domowej, uczestniczących w terapii uzależnienia od alkoholu lub narkotyków, dla których program korekcyjno-edukacyjny jest uzupełnieniem.

Celem programu jest pomoc sprawcom w zaprzestaniu stosowania przemocy poprzez  edukację ukierunkowaną na:

• Uświadomienie sprawcy czym jest przemoc.
• Uzyskanie przez niego świadomości własnych zachowańprzemocowych wobec bliskich.
• Rozpoznanie przez niego sygnałów ostrzegawczych zapowiadających zachowania przemocowe.
• Opracowanie „planu bezpieczeństwa” zapobiegającemu użyciu siły i przemocy.
• Nabycie nowych umiejętności służących rozwiązywaniu konfliktów, sporów w rodzinie bez użycia agresji.
• Naukę umiejętności partnerskiego układania stosunków w rodzinie, uczenie się korzystania z pomocy innych.
• Naukę umiejętności konstruktywnego wyrażania uczuć.

Źródło: https://pcpr-limanowa.pl/blog/2015/05/10/program-korekcyjno-edukacyjny/

Grupa wsparcia dla osób doświadczających przemocy w rodzinie.

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Limanowej dostrzegając potrzeby osób uwikłanych w przemoc wychodzi z inicjatywą w formie grupy wsparcia skierowanej do osób doznających przemocy w rodzinie celem wsparcia ich w przezwyciężeniu trudnych sytuacji życiowych. Osoby biorące udział w grupie wsparcia będą miały możliwość wymieniany własnych doświadczeń, a także ich odreagowania i otrzymania emocjonalnego wsparcia.

Ważnym punktem w działaniach grupy będzie:

• motywowanie do podejmowania działań, których oczekiwanym rezultatem będzie przerwanie występowania przemocy w rodzinie,
• praca z uczestnikami grupy wsparcia w oparciu o techniki warsztatowe pozwalające na zdobycie praktycznej wiedzy w radzeniu sobie z trudnościami dnia codziennego,
• pomoc psychologiczna, okazanie wsparcia w wyjściu z izolacji i pomoc
  w przywróceniu umiejętności kierowania swoim życiem i samodecydowania o sobie,
• informowanie o różnych formach świadczonej pomocy w tym interwencji Policji
  w sytuacji konieczności powstrzymania przemocy ze strony sprawcy,
• wsparcia w postaci porady prawnej uzyskanej na spotkaniu z radcą prawnym
  w sprawach sądowych,
• prowadzenia zajęć w oparciu o komunikację społeczną, trening asertywności
  i rozwoju osobistego, stawiania granic oraz koncentracji na własnej zmianie wewnętrznej,
• podjęcie działań pozwalających na branie odpowiedzialności za siebie i uwalnianie od przekonania o odpowiedzialności za partnera.

Do grupy można dołączyć w każdej chwili. Grupa ma charakter otwarty.
Więcej informacji o prowadzonej działalności można zdobyć dzwoniąc pod numer (18) 33-37-912.
Informacji udziela Joanna Kuźniacka.

Źródło:„Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Limanowej”, pcpr-limanowa.pl https://pcpr-limanowa.pl/grupa-wsparcia-dla-osob-doswiadczajacych-przemocy-w-rodzinie/

Poradnictwo prawne

Doświadczasz przemocy w rodzinie? Potrzebujesz pomocy prawnej? Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Limanowej oferuje osobom doznającym przemocy w rodzinie profesjonalną pomoc prawną.

Poradnictwo prawne dla osób doświadczających przemocy w rodzinie można uzyskać w każdy wtorek i piątek w godzinach od 8:30-10:00. Rejestracja obowiązkowa: osobista pokój 138a lub pod numerem (18) 3337 912.

Źródło: https://pcpr-limanowa.pl/poradnictwo-specjalistyczne/poradnictwo-prawne/

Ponadto w Powiecie Limanowskim, funkcjonuje system darmowej pomocy prawnej – 5 punktów, w których porad udzielają radcowie prawni (Limanowa, Kamienica, Laskowa, Jodłownik) oraz adwokaci (Mszana Dolna). Do każdego z nich może przyjść osoba uprawniona, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Dla kogo pomoc?

Już od 1 stycznia 2019  roku, usługi  są świadczone każdej osobie fizycznej, która złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść kosztów odpłatnej pomocy prawnej. Obywatele mogą swobodnie korzystać z profesjonalnej pomocy prawnej, poradnictwa obywatelskiego oraz z mediacji.

Nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:

• poinformowanie o obowiązującym stanie prawnym  oraz o przysługujących prawach i obowiązkach, w tym w związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym, sądowym lub sądowo – administracyjnym,
• wskazanie sposobu rozwiązania problemu prawnego,
• przygotowanie projektu pisma w tych sprawach, z wyłączeniem pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym lub sądowym i pism w toczącym się postępowaniu sądowo – administracyjnym,
• sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika z urzędu w różnych rodzajach postępowań,
• nieodpłatną mediację (wyłącznie w punktach prowadzonych przez organizację pozarządową),
• nieodpłatna pomoc prawna nie obejmuje spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z wyjątkiem przygotowania do rozpoczęcia tej działalności.

Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje:

• rozpoznanie problemu i udzielenie porady dostosowanej do indywidualnej sytuacji osoby korzystającej z porady,
• osoba korzystająca jest informowana o przysługujących jej prawach oraz spoczywających na niej obowiązkach,
• w razie potrzeby, podczas porady może być sporządzony wspólnie z osobą zainteresowaną plan wyjścia z trudnej sytuacji oraz udzielona pomoc w jego realizacji. Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje różnorodne dziedziny, w tym między innymi kwestie zadłużeń, sprawy mieszkaniowe oraz problemy z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Nieodpłatna mediacja (świadczona jest w miarę zgłaszanych potrzeb w  punktach prowadzonych przez organizację pozarządową):

• może być prowadzona w sprawach małżeńskich, rodzinnych, sąsiedzkich, konsumenckich i w innych kwestiach spornych, w tym również w sprawach toczących się już na drodze sądowej, o ile sąd nie skierował jeszcze sprawy do mediacji sądowej,
• może obejmować również: rozmowę informacyjną o możliwościach wykorzystania polubownych metod rozwiązywania sporów oraz przygotowanie projektu umowy o mediacje lub wniosku o mediacje, który osoba inicjująca mediację wystosuje do drugiej strony sporu,
• nieodpłatna mediacja nie może być prowadzona w sprawach formalnie skierowanych do mediacji (przez sąd albo inny organ), a także w sprawach, gdzie zachodzi podejrzenie przemocy w relacji stron.

Tabela przedstawiająca lokalizację i godziny dyżurów – Powiat Limanowski.

Źródło: https://pcpr-limanowa.pl/blog/2019/01/14/darmowa-pomoc-prawna-w-2019-roku/

Poradnictwo psychologiczne

Nie wiesz jak radzić sobie ze stresem i rozwiązać kłopotliwą sytuację w jakiej się znalazłeś?Poradę i wsparcie psychologa można uzyskać w każdy wtorek w godzinach od 15:30 do 17:00.

Rejestracja obowiązkowa: osobista pokój 138a lub pod numerem (18) 3337 912.

 Źródło:https://pcpr-limanowa.pl/poradnictwo-specjalistyczne/poradnictwo-psychologiczne/

Lokalny Punkt Pomocy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem

Od 20 lutego br. w budynku Starostwa Powiatowego w Limanowej (parter, Klub Pracy, ul. Józef Marka 9) rozpoczął swoją działalność Lokalny Punkt Pomocy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem prowadzony przez Stowarzyszenie „Podhale – Nasz Dom”. Projekt pt. „Sieć pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem oraz osobom im najbliższym oraz pomocy świadkom i osobom im najbliższym” realizowany w ramach Programu Pomocy Osobom Pokrzywdzonym na lata 2019 – 2021.

Do Punktu mogą się zgłaszać osoby, które zostały pokrzywdzone różnego typu przestępstwami m.in. przeciwko mieniu (kradzież, oszustwo, uszkodzenie mienia), przeciw rodzinie i opiece (znęcanie się, przemoc domowa, uchylanie się od alimentów), przeciwko wolności (groźba karalna, stalking, pozbawienie wolności, handel ludźmi) oraz przeciwko zdrowiu i życiu (uszkodzenia ciała, pobicie, nieumyślne spowodowanie śmierci, zabójstwo).
Kompleksowa oferta Punktu skierowana jest do osób pokrzywdzonych przestępstwem oraz do osób im najbliższych i obejmuje bezpłatną:

• pomoc osoby pierwszego kontaktu (dotyczy również świadków przestępstwa),
• pomoc psychologiczną (dotyczy również świadków przestępstwa),
• pomoc prawną,
• pomoc psychiatryczną,
•  pomoc tłumacza (także tłumacza jęz. migowego).

W ramach oferty znajduje się również pomoc materialna mająca na celu łagodzenie skutków przestępstwa. Między innymi są to środki, które mogą być przeznaczone na:

• zakup leków i materiałów ortopedycznych,
• czasowe zakwaterowanie i udzielenie schronienia,
• dopłaty do zobowiązań czynszowych i rachunków za media,
• dostosowanie lokalu mieszkalnego do potrzeb osoby niepełnosprawnej,
• zakup odzieży, żywności, wyposażenia mieszkania i sprzętów AGD.

W Punkcie proponuje się także bezpłatną pomoc psychologiczną świadkom przestępstw oraz osobom im najbliższym, np. w celu uporania się z traumą związaną z uczestniczeniem w dramatycznym zdarzeniu o charakterze przestępstwa. Na uwagę zasługuje fakt, że Punkt jest zlokalizowany w ścisłym centrum Limanowej co ułatwia dotarcie osobom przyjezdnym, korzystającym z komunikacji publicznej.

Punkt czynny jest w następujących godzinach:

Poniedziałek: 15.30 – 19.30
Wtorek: 15.30 – 19.30
Środa: 15.30 – 19.30
Czwartek: 15.30 – 19.30
Dyżur całodobowy: 7 dni w tygodniu, tel. 783-222-800.

Więcej informacji na temat pomocy pokrzywdzonym przestępstwami można znaleźć
w poniższych linkach:

http://www.funduszsprawiedliwosci.gov.pl/

http://www.pokrzywdzeni.gov.pl/

http://www.podhaleregion.pl/

Źródło:https://powiat.limanowski.pl/blog/lokalny-punkt-pomocy-osobom-pokrzywdzonym-przestepstwem/?print=print

Hostel dla ofiar przemocy domowej

Hostel dla ofiar przemocy domowej oferuje schronienie oraz pomoc specjalistyczną dla osób znajdujących się w sytuacji kryzysu związanego z zagrożeniem zdrowia i życia. Zadaniem hostelu jest udzielenie tymczasowego całodobowego schronienia osobom gdzie jest stosowana wobec nich przemoc /psychiczna, fizyczna/. Hostel dysponuje 10 miejscami. Osoby w nim przebywające mają zapewnione tzw. domowe warunki. Hostel nie zapewnia wyżywienia i środków czystości, ani higieny osobistej. W sytuacjach skrajnie kryzysowych, doraźnie zapewniamy środki higieny osobistej oraz pampersy dla dzieci.

Mieszkańcy hostelu mają możliwość korzystania ze stałej profesjonalnej pomocy m. in: psychologicznej, pedagogicznej, prawnej, mediacyjnej. Czas trwania pobytu w hostelu zależy od sytuacji podopiecznego. Regulamin zakłada okres przebywania nie dłuższy niż 3 miesiące. Wyjątkowych sytuacjach możliwe jest przedłużenie pobytu w celu całkowitego rozwiązania problemu, będącego powodem umieszczenia.

Zakres pomocy świadczonej w hostelu obejmuje:

• udzielenie noclegu,
• możliwość korzystania z kuchnio-jadalni.
• możliwość korzystania z łazienki.
• możliwość korzystania z pralni.
• innej doraźnej pomocy / psychologa, pedagoga, pracownika socjalnego, prawnika, mediatora /.

Warunki jakie należy spełnić aby być przyjętym do hostelu:

• pisemny wniosek osoby o przyjęcie do hostelu.
• poddanie się badaniu lekarskiemu przez lekarza SOIK.
• poddanie się dobrowolnemu badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
• wynik badania potwierdzony jest wydrukiem.
• przyjmowani do hostelu i są zobowiązani do okazania dokumentu tożsamości.
• osoba nie posiadająca dokumentu tożsamości zostaje przyjęta, lecz jest zobowiązana dostarczyć stosowne zaświadczenie, w dniu następnym /roboczym/.
• realizacja zawartego kontraktu.
• przestrzeganie regulaminu hostelu.

Przyjmowanie do hostelu odbywa się całodobowo.

Decyzję o przyjęciu do hostelu podejmuje Dyrektor lub upoważniony pracownik Ośrodka, biorąc pod uwagę opinię lekarza dyżurnego SOIK. Osoby, które chciałaby korzystać z hostelu, proszone są o kontakt z pracownikami Działu Wsparcia i Interwencji w Sytuacjach Kryzysowych.

Dodatkowe informację:

Sądecki Ośrodek Interwencji Kryzysowej w Nowy Sącz ul. Śniadeckich 10a /wejście C, numer bramofonu 2//od poniedziałku do piątku w godz. od 7.00 – 16.00/ tel. 18 449-04-90; meil: kryzys@soik.pl ; www.soik.pllub całodobowo pod numerem: tel. interwencyjny 18 449 04 95. Przyjmowanie do hostelu: całodobowo ul. Śniadeckich 10a /wejście C/.

Interwencja kryzysowa

Interwencja kryzysowa to zespół działań podejmowanych na rzecz osób i rodzin, w tym również, dotkniętych przemocą, w celu zapobiegania lub pogłębiania się występujących dysfunkcji.  Interwencją kryzysową obejmuje się osoby i rodziny bez względu na posiadany dochód. W ramach interwencji kryzysowej udziela się natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb
– poradnictwa socjalnego lub prawnego, w sytuacjach uzasadnionych – schronienia dostępnego przez całą dobę. Matki z małoletnimi dziećmi oraz kobiety w ciąży dotknięte przemocą lub znajdujące się w innej sytuacji kryzysowej mogą w ramach interwencji kryzysowej znaleźć schronienie i wsparcie w domach dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży. Do tych domów mogą być również przyjmowani ojcowie z małoletnimi dziećmi albo inne osoby sprawujące opiekę prawną nad dziećmi.

Zachęcamy do zapoznania się z ofertą Sądeckiego Ośrodka Interwencji Kryzysowej.

Sądecki Ośrodek Interwencji Kryzysowej
33-300 Nowy Sącz ul. Śniadeckich 10a
Punkt Pierwszego Kontaktu
tel. 18 449 94 95 – całodobowo

Wszystkie porady i udzielana pomoc jest bezpłatna oraz bez skierowania.

Załączniki:

1. http://www.soik.pl/files/fck/DWIK_-_informacja_na_strone.pdf
2. http://www.soik.pl/files/fck/(plakat_dzialu_DWIK).pdf

Asystent rodziny

Zgodnie z ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 332), w przypadku gdy ośrodek pomocy społecznej poweźmie informację o rodzinie przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych, pracownik socjalny przeprowadza w tej rodzinie wywiad środowiskowy.
Po dokonaniu analizy sytuacji rodziny, pracownik socjalny wnioskuje do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przydzielenie rodzinie asystenta rodziny. Współpraca rodziny z asystentem jest dobrowolna, oparta na wzajemnym zaufaniu i chęci zmiany sytuacji rodzinnej. W niektórych przypadkach współpraca ta wynika z postanowienia Sądu, który zobowiązuję rodzinę do współpracy z asystentem.

Asystent rodziny zapewnienia kompleksowe wsparcie i pomoc rodzinie w prawidłowym wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych, wobec małoletnich dzieci. Współpracuje z rodzinami zagrożonymi ubóstwem, wykluczeniem społecznym, problemem uzależnień członków rodziny oraz dotkniętych przemocą w rodzinie. Obejmuję pomocą rodziny zagrożone różnego typu patologiami, dysfunkcjami oraz dzieci i młodzież zagrożoną niedostosowaniem społecznym.

Mówiąc o roli asystenta rodziny można wyodrębnić jego następujące funkcję:

• rozwijającą umiejętności opiekuńczo-wychowawczych rodziny,
• wspierającą w rozwiązywaniu problemów psychologicznych, socjalnych,
• doradczą (pomocy w wykonywaniu najprostszych czynności, składających się na proces prowadzenia gospodarstwa domowego),
• diagnostyczno–monitorującą (pomoc w określeniu problemów rodziny, które zaburzają jej prawidłowe funkcjonowanie)
• mediacyjną (pomoc w rozwiązywaniu konfliktów),
• motywująco – aktywizującą (zachęcanie członków rodziny do zmian, wzbudzenia w nich poczucia sprawstwa oraz wiary we własne siły, pomoc w podjęcie pracy zarobkowej, podwyższeniu kwalifikacji zawodowych),
• koordynacyjną (współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach na rzecz dziecka i rodziny).

Celem pracy asystenta z rodziną wychowującą małoletnie dzieci jest :

• pomoc w przywróceniu funkcji opiekuńczo-wychowawczych rodziców,
• pomoc rodzinom i członkom rodziny w odzyskaniu stabilizacji życiowej, rodzinnej i społecznej,
• zapobieganie sytuacjom oddzielania dzieci od rodziny i umieszczenia ich w pieczy zastępczej,
• pomoc rodzinie w odzyskaniu dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej,
• podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin.

Wszystko po to, aby rodzina zachowała swoją integralność, poprawiła swoją sytuację życiową i osiągnęła podstawowy poziom stabilności życiowej umożliwiający prawidłowe wychowywanie dzieci. Środowisko rodzinne jest bowiem wyjątkowym środowiskiem wychowawczym, odpowiadającym naturalnym potrzebom dziecka, a przede wszystkim jego potrzebom psychicznym takim jak potrzeba miłości, poczucie bezpieczeństwa, bliskości, przynależności i szacunku.

            Zgodnie z ustawą z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin
„Za życiem” (tekst jedn.  Dz. U. z 2016 r. poz. 1860),asystent rodziny, na wniosek rodziny, obejmuje wsparciem kobiety oraz ich rodziny, w których:

• przyjdzie albo przyszło na świat ciężko chore dziecko,
• kobiety, które otrzymały informację o tym, że ich dziecko może umrzeć w trakcie ciąży lub porodu,
• kobiety, których dziecko umarło bezpośrednio po porodzie na skutek wad wrodzonych,
• kobiety, które po porodzie nie zabiorą do domu dziecka z powodu ciężkiego stanu zdrowia, urodzenia martwego dziecka, poronienia.

Asystent pełni wtedy funkcję koordynatora działań podejmowanych przez rodzinę, które mają zmierzać do odnalezienia się w nowej, trudnej sytuacji m.in. poprzez:

• wsparcie psychologiczne,
• pomoc w przezwyciężaniu trudności w pielęgnacji niemowląt i wychowaniu dzieci,
• pomoc w codziennej organizacji życia rodziny,
• pomoc w załatwieniu spraw w różnych instytucjach na podstawie pisemnego upoważnienia rodziny,
• wskazanie placówek, gdzie rodzina może uzyskać pomoc, skąd powinna czerpać informacje na temat lekarzy, przychodni, położnych, pielęgniarek itp.,
• koordynowanie wizyt u specjalistów np. w poradni zdrowia psychicznego, ginekologicznej itp., jeśli takowe są oczywiście potrzebne.

PAMIĘTAJ.Rodzina jako podstawowa komórka życia społecznego jest pierwszym i najważniejszym środowiskiem wychowawczym dziecka. Problemy występujące w rodzinie przyczyniają się do powstawania znacznych strat rozwojowych dzieci. Niewydolność wychowawcza rodziców, przemoc domowa, uzależnienia, zaburzają prawidłowe zaspakajanie podstawowych potrzeb rozwojowych dziecka i mogą prowadzić m.in. do niepowodzeń szkolnych, izolacji społecznej, problemów natury psychicznej, oraz wchodzenia w konflikt z prawem.

Rodzina wspierająca

W celu wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych rodzina może zostać objęta pomocą rodziny wspierającej.
Rodzina wspierająca, przy współpracy asystenta rodziny, pomaga rodzinie przeżywającej trudności w:

• opiece i wychowaniu dziecka;
• prowadzeniu gospodarstwa domowego;
• kształtowaniu i wypełnianiu podstawowych ról społecznych.

Pełnienie funkcji rodziny wspierającej może być powierzone osobom z bezpośredniego otoczenia dziecka, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo.

Rodzinę wspierającą ustanawia wójt właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny wspieranej po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika ośrodka pomocy społecznej wydanej na podstawie przeprowadzonego rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Pomoc materialna o charakterze socjalnym

Wnioski o przyznanie stypendium należy składać w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Dobrej w terminie od 1 września br. do 15 września bieżącego roku, a w przypadku słuchaczy kolegiów pracowników służb społecznych do dnia 15 października br.

Do wniosku o przyznanie stypendium szkolnego należy załączyć zaświadczenia lub oświadczenia oraz inne dokumenty (decyzja organu emerytalno – rentowego, nakaz płatniczy podatku, itp.) o wysokości dochodów uzyskanych w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku lub w przypadku utraty dochodu, uzyskanego w miesiącu złożenia wniosku, umożliwiające określenie miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie zgodnie z art. 8 ust. 3 – 13 ustawy o pomocy społecznej.

Stypendium szkolne może być udzielone w formie:

• Całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów udziału w zajęciach edukacyjnych, w tym wyrównawczych, wykraczających poza zajęcia realizowane w szkole w ramach planu nauczania, a także udziału w zajęciach edukacyjnych realizowanych poza szkołą, w tym w szczególności na: wyjazdy do kina, teatru, muzeum, zielone szkoły, białe szkoły, wycieczki szkolne, itp., naukę języków obcych, udział w zajęciach muzycznych, komputerowych, sportowych i innych rozwijających uzdolnienia ucznia.
• Pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym, w szczególności: zakupu podręczników, zeszytów, lektur szkolnych, encyklopedii, atlasów, słowników, komputera, tabletu, laptopa, drukarki, tuszu do drukarki, edukacyjnych programów komputerowych
  i innych pomocy naukowych, przyborów szkolnych, tornistra, plecaka szkolnego, torby szkolnej, worka na obuwie szkolne, stroju i obuwia na zajęcia wychowania fizycznego, zakup biurka, krzesła do biurka, lampy biurowej, instrumentu muzycznego do udziału w dodatkowych zajęciach, pokrycie kosztów abonamentu internetowego, pokrycie kosztu uczestnictwa w odpłatnych kółkach zainteresowań, w szczególności udziału w zajęciach sportowych, językowych, muzycznych, tanecznych, informatycznych i innych z wyłączeniem opłaty wpisowej.
• Całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów związanych z pobieraniem nauki poza miejscem zamieszkania w przypadku uczniów szkół ponadpodstawowych oraz słuchaczy kolegiów, np. koszty zakwaterowania, dojazdu.
• W formie świadczenia pieniężnego, jeżeli organ przyznający stypendium uzna, że udzielone stypendium w formach, o których mowa w pkt 1 i 2 nie jest możliwe, a w przypadku słuchaczy kolegiów, nie jest celowe.

Przyznane stypendium szkolne wypłacane będzie po przedłożeniu oryginałów faktur/rachunków (PARAGONY nie będą przyjmowane) lub innych wiarygodnych dowodów poniesionych wydatków, np. zaświadczenia ze szkoły o poniesionych kosztach zajęć lub wyjazdów edukacyjnych, spełniających następujące warunki:

• dokumenty potwierdzające poniesione wydatki muszą być wystawione imiennie z podaniem adresu wskazanego w decyzji rodzica, opiekuna prawnego lub innej osoby, która składa wniosek,
• dokumenty potwierdzające poniesione wydatki muszą dotyczyć wydatków na cele edukacyjne wskazane w § 5 ust. 1 Regulaminu,
• dokumenty potwierdzające poniesione wydatki dotyczą danego roku szkolnego, zakup podręczników i pozostałych materiałów szkolnych – faktury/rachunki za okres od lipca do czerwca następnego roku, abonament internetowy, bilety za dojazdy do szkoły – za okres od września do czerwca następnego roku.

Poniżej zamieszczono wniosek o przyznanie stypendium oraz upoważnienie osoby pełnoletniej do reprezentowania jej we wszystkich sprawach dotyczących ubiegania się o stypendium szkolne w tym do złożenia wniosku i dopełnienia wszystkich formalności związanych z rozliczeniem przyznanego stypendium.

Praca socjalna

Praca socjalna świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowania osób i rodzin w ich środowisku społecznym. Prowadzona jest:

• z osobami i rodzinami w celu rozwinięcia lub wzmocnienia ich aktywności i samodzielności życiowej;
• ze społecznością lokalną w celu zapewnienia współpracy i koordynacji działań instytucji i organizacji istotnych dla zaspokajania potrzeb członków społeczności.

Praca socjalna może być prowadzona w oparciu o kontrakt socjalny lub projekt socjalny.

W pracy socjalnej wykorzystuje się właściwe tej działalności metody i techniki, stosowane z poszanowaniem godności osoby i jej prawa do samostanowienia.

Praca socjalna świadczona jest osobom i rodzinom bez względu na posiadany dochód.

Usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze

Osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.
Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić.
Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.
Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym.
Ośrodek pomocy społecznej, przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia.

Rada gminy określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, oraz szczegółowe warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania.

http://edziennik.malopolska.uw.gov.pl/WDU_K/2017/7995/akt.pdf

Skierowania do Domu Pomocy Społecznej

Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

Osobę wymagającą tej formy wsparcia kieruje się do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu, zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania osoby kierowanej, chyba że okoliczności sprawy wskazują inaczej, po uzyskaniu zgody tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego na umieszczenie
w domu pomocy społecznej.

W przypadku gdy przewidywany termin oczekiwania na umieszczenie w domu pomocy społecznej danego typu zlokalizowanym najbliżej miejsca zamieszkania osoby kierowanej wynosi ponad 3 miesiące, osobę kieruje się na jej wniosek do domu pomocy społecznej tego samego typu zlokalizowanego jak najbliżej miejsca zamieszkania osoby kierowanej, w którym przewidywany termin oczekiwania na umieszczenie jest krótszy niż 3 miesiące.

Osoba wymagająca wzmożonej opieki medycznej kierowana jest przez starostę do zakładu opiekuńczo-leczniczego lub placówki pielęgnacyjno-opiekuńczej.

W przypadku gdy osoba bezwzględnie wymagająca pomocy lub jej przedstawiciel ustawowy nie wyrażają zgody na umieszczenie w domu pomocy społecznej lub po umieszczeniu wycofają swoją zgodę, ośrodek pomocy społecznej lub dom pomocy społecznej są obowiązane do zawiadomienia o tym właściwego sądu, a jeżeli osoba taka nie ma przedstawiciela ustawowego lub opiekuna – prokuratora.

Dom pomocy społecznej świadczy usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne na poziomie obowiązującego standardu, w zakresie i formach wynikających z indywidualnych potrzeb osób w nim przebywających.  Organizacja domu pomocy społecznej, zakres i poziom usług świadczonych przez dom uwzględnia w szczególności wolność, intymność, godność i poczucie bezpieczeństwa mieszkańców domu oraz stopień ich fizycznej i psychicznej sprawności. Dom pomocy społecznej może również świadczyć usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób w nim niezamieszkujących.

Domy pomocy społecznej, w zależności od tego, dla kogo są przeznaczone, dzielą się na następujące typy domów, dla:

1. Osób w podeszłym wieku
2. Osób przewlekle somatycznie chorych
3. Osób przewlekle psychicznie chorych
4. Dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie
5. Dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie
6. Osób niepełnosprawnych fizycznie
7. Osób uzależnionych od alkoholu

Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej.

Decyzję o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy prowadzącej dom pomocy społecznej lub starosta powiatu prowadzącego dom pomocy społecznej. W przypadku regionalnych domów pomocy społecznej decyzję wydaje marszałek województwa.

W razie niemożności umieszczenia w domu pomocy społecznej z powodu braku wolnych miejsc, powiadamia się osobę o wpisaniu na listę oczekujących oraz o przewidywanym terminie oczekiwania na umieszczenie w domu pomocy społecznej.

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

Średni miesięczny koszt utrzymania mieszkańca:

1. w domu pomocy społecznej o zasięgu gminnym – ustala wójt (burmistrz, prezydent miasta) i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku;
2. w domu pomocy społecznej o zasięgu powiatowym – ustala starosta i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku;
3. w regionalnym domu pomocy społecznej – ustala marszałek województwa i ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym, nie później niż do dnia 31 marca każdego roku.

Obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:

1. mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,
2. małżonek, zstępni przed wstępnymi,
3. gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej

– przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność.

Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą:

1. mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70 % swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70 % tego dochodu;
2. małżonek, zstępni przed wstępnymi – zgodnie z umową zawartą z kierownikiem ośrodka pomocy społecznej:
   – w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,
   – w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie;
3. gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez mieszkańca  i jego rodzinę.

Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej mogą wnosić osoby inne niż małżonek, zstępni lub wstępni.

Dożywianie dzieci, młodzieży i dorosłych

W celu zapewnienia pomocy zarówno osobom starszym, niepełnosprawnym, o niskich dochodach, jak i dzieciom, które wychowują się w rodzinach znajdujących się w trudnej sytuacji wprowadzono wieloletni rządowy program „Posiłek w szkole i w domu” na lata 2024 – 2028.
Program ten przewiduje wsparcie finansowe gmin w udzielaniu pomocy w formie posiłku, świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności oraz świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych. Osoba lub rodzina, która chce zostać objęta w/w formami pomocy winna złożyć wniosek do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej, po czym na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego ustala się sytuację strony. W toku dalszego postępowania GOPS w Dobrej wydaje decyzję administracyjną przyznającą bądź odmawiającą przyznania stronie świadczenia.

Posiłki w szkołach

Zgodnie z zapisami wieloletniego rządowego programu „Posiłek w szkole i w domu” na lata 2024 – 2028 wsparcie w ramach programu przysługuje: „osobom spełniającym warunki otrzymania pomocy wskazane w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz spełniającym kryterium dochodowe w wysokości 200% kryterium, o którym mowa w art. 8 w/w ustawy” tj.: kwota 1 646,00 zł na osobę w rodzinie. Pomoc w formie dożywiania udzielana jest wyłącznie w postaci jednego gorącego posiłku zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej dla dzieci uczęszczających do oddziałów przedszkolnych, przedszkoli oraz Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego, zamieszkałych na terenie administracyjnym Gminy Dobra, z rodzin, w których dochód na osobę nie przekracza 200% kryterium dochodowego określonego w art. 8 ustawy o pomocy społecznej.

ZASIŁEK CELOWY NA ZAKUP POSIŁKU LUB ŻYWNOŚCI, ŚWIADCZENIE RZECZOWE W POSTACI PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Dobrej udziela również wsparcia rodzinom i osobom, które nie spożywają posiłków w szkołach w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności oraz świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych.

Przesłanką do udzielania takiego wsparcia jest spełnianie warunkówdo otrzymania pomocy wskazane w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz spełniającym kryterium dochodowe do wysokości 200% kryterium, o którym mowa w w/w ustawie (1646,00 zł na osobę w rodzinie oraz 2020,00 zł dla osoby samotnie gospodarującej).

Świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności przyznawane zostaje w ratach, których wysokość ustalona jest jako iloczyn ilości osób w rodzinie, dni w miesiącu oraz kwoty posiłku, która wynosi 6,50 zł.

Sprawienie pogrzebu

Do zadań własny Gminy Dobra należy sprawianie pogrzebu, w tym osobom bezdomnym, nieznanym w odniesieniu do których nie ustalono osób zobowiązanych do dokonani pochówku. Zadanie to realizuję Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Dobrej.

Do zakresu usług pogrzebowych zalicza się wszystkie podstawowe czynności w tym:

• przygotowanie zwłok do pochówku (umycie i ubranie zwłok),
• zakup niezbędnego ubrania dla zmarłego,
• zakup trumny wraz z wyposażeniem lub urny na spopielone zwłoki,
• spopielenie zwłok,
• zapłatę za przewóz zwłok,
• zakup krzyża, tabliczki,
• zapłatę za wykopanie, zakopanie i oznaczenie grobu tabliczką,
• nabożeństwo pogrzebowe,
• inne czynności wynikające z okoliczności, zgodnie z wyznaniem zmarłego, prawem oraz miejscowymi zwyczajami.

Sprawianie pogrzebu odbywa się w sposób ustalony przez gminę zgodnie z wyznaniem zmarłego. Wydatki poniesione przez gminę na pokrycie kosztów pogrzebu podlegają zwrotowi z zasiłku pogrzebowego, o ile taki zasiłek przysługuje z ubezpieczenia społecznego lub z masy spadkowej, jeżeli po osobie zmarłej nie przysługuje zasiłek pogrzebowy, a zostawiła ona majątek.

Podstawa prawna:

• 17 ust. 1 pkt. 15, art. 36 pkt. 2 lit. f, art. 39 ust. 2, art. 44, art. 96 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
• Uchwała nr V/34/19 Rady Gminy Dobra z dnia 28 lutego 2019 roku w sprawie ustalenia zasad sprawiania pogrzebu przez Gminę Dobra i określania zasad zwrotu wydatków na pokrycie kosztów pogrzebu.

Bezdomność

Zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, za osobę bezdomną uważa się „osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych i nigdzie niezameldowaną na pobyt stały  w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych”.
Jednak jak podkreśla wielu badaczy, bezdomność jest przede wszystkim zjawiskiem społecznym, niepoddającym się opisowi w kategoriach czysto prawniczych. Ani formalne prawo do zamieszkania w danym lokalu ani brak tego prawa nie przesądzają, bowiem niczego w kwestii bezdomności. Możliwe są sytuacje, gdy konflikty rodzinne uniemożliwiają faktyczne współzamieszkiwanie w lokalu, w którym jest się zameldowanym, lub też zaspakajanie potrzeb mieszkaniowych pomimo braku zameldowania i formalnego prawa do zamieszkiwania w danym lokalu.

W ramach pomocy dla osób bezdomnych z terenu Gminy Dobra podpisana została współpraca z Nowosądeckim Towarzystwem Pomocy im. św. Brata Alberta.

Centrum Zakwaterowania jest całodobową placówką opiekuńczą, która udziela schronienia i zapewnia niezbędne warunki do życia jego mieszkańcom. Jest miejscem przeznaczonym dla osób, które nie posiadają okresowo lub na stałe własnego miejsca zamieszkania.

Placówka ma charakter ponadlokalny, tzn. udziela schronienia bezdomnym mężczyznom z terenu miasta Nowego Sącza, a w razie potrzeby z województwa małopolskiego i z innych regionów kraju.

Dom w miarę swoich możliwości udziela również krótkotrwałego pobytu i doraźnej pomocy materialnej (odzież, środki farmakologiczne, możliwość kąpieli) osobom bezdomnym niezamierzającym w nim pozostać.

Osoby bezdomne mogą zgłaszać się samodzielnie, Mogą być również kierowane przez Ośrodki Pomocy Społecznej (po uzgodnieniu), inne organizacje charytatywne, osoby bliskie, znajomych. Podstawowym warunkiem przyjęcia do placówki jest deklaracja osoby bezdomnej o chęci zamieszkania.

Organizacją życia codziennego w Centrum Zakwaterowania zajmują się członkowie Wspólnoty Emaus. Centrum Zakwaterowania posiada:

• miejsca noclegowe
• stołówkę
• węzeł sanitarny
• pralnię
• punkt wydawania odzieży i środków higieny osobistej
• opiekunów – wolontariuszy – członków Wspólnoty Emaus.

Dzienny Dom Senior+

Od 2015 roku Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej realizuje Program Wieloletni „Senior +” na lata 2015-2020 skierowany do jednostek samorządu terytorialnego (wcześniej Program „Senior-WIGOR”).

Program wieloletni „Senior+” na lata 2021–2025 był rządową inicjatywą wspierającą samorządy w tworzeniu i utrzymaniu Dziennych Domów oraz Klubów „Senior+” dla osób nieaktywnych zawodowo w wieku 60+. Od 2026 roku jego zadania kontynuuje i rozszerza nowy program rządowy „Aktywni Seniorzy – ASY” na lata 2026–2030

Celem strategicznym Programu jest zwiększenie aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym seniorów poprzez rozbudowę infrastruktury ośrodków wsparcia w środowisku lokalnym oraz zwiększenie miejsc w placówkach „Senior +” przy dofinansowaniu działań jednostek samorządu w rozwoju na ich terenie sieci Dziennych Domów „Senior +” i Klubów „Senior +”.

Dzienny Dom Senior + w Dobrej przeznaczony jest dla osób w wieku pow. 60 roku życia, zamieszkałych na terenie Gminy Dobra, nieaktywnych zawodowo. Dzienny Dom Senior + w Dobrej oferuje:

• zajęcia edukacyjne
• zajęcia kulturalne
• zajęcia rekreacyjno-ruchowe
• gorący posiłek.

Wniosek o skierowanie do Dziennego Domu Senior + rozpatrywany jest przez Ośrodek, postępowanie wymaga przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego, natomiast kończy się wydaniem decyzji administracyjnej o skierowaniu do Dziennego Domu oraz ustaleniem odpłatności za posiłek (zgodnie z Uchwałą Rady Gminy Dobra).

Program MAŁOPOLSKI TELE-ANIOŁ

Projekt Małopolski Tele-Anioł jest współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020.

Głównym celem projektu jest poprawa jakości życia osób niesamodzielnych poprzez realizację działań na rzecz rozwoju usług opiekuńczych i sąsiedzkich w miejscu zamieszkania oraz usług wykorzystujących nowoczesne technologie informacyjno-komunikacyjne, które umożliwią osobom niesamodzielnym jak najdłuższe bezpieczne pozostanie w ich środowisku.

Celem projektu jest także zorganizowanie systemu opieki z wykorzystaniem nowoczesnych technologii informacyjno-komunikacyjnych.

W ramach projektu:

• funkcjonuje Centrum Teleopieki – zapewniające wszystkim uczestnikom możliwość całodobowego przekazania informacji o potrzebie wezwania pomocy w przypadku zagrożenia życia, zdrowia lub bezpieczeństwa,
• wsparcie w postaci usług opiekuńczych oraz sąsiedzkich usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania (przydzielanych w zależności od potrzeb i stopnia niesamodzielności).

Uczestnik projektu musi spełniać następujące kryteria:

•  mieszkać i przebywać na terenie województwa małopolskiego oraz być osobą niesamodzielną, która ze względu na wiek, stan zdrowia lub niepełnosprawność wymaga opieki lub wsparcia w związku z niemożnością samodzielnego wykonywania co najmniej jednej z podstawowych czynności dnia.

Szczegółowe informacje dotyczące projektu dostępne są na stronie https://www.malopolska.pl/teleaniol

Zasiłek stały

Zasiłek stały przysługuje:

• pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
• pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Zasiłek stały ustala się w wysokości:

• w przypadku osoby samotnie gospodarującej – różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku od dnia 1 października 2018 r. nie może być wyższa niż 645 zł miesięcznie;
• w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.

Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 100 zł miesięcznie.

W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku stałego i renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania lub zasiłku dla opiekuna, zasiłek stały nie przysługuje.

Zasiłek okresowy

Zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:

1. osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
2. rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.

Zasiłek okresowy ustala się:

1. w przypadku osoby samotnie gospodarującej – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie;
2. w przypadku rodziny – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.

Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50 % różnicy między:

1. kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby;
2. kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.

Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.

Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

Zasiłek celowy

Jest to świadczenie fakultatywne przyznawane  na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej, a w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu, wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego, wydatków związanych z klęską żywiołową lub ekologiczną.

Specjalny zasiłek celowy

Świadczenie  może być przyznane w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium ustawowe – w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny. Świadczenie to nie podlega zwrotowi.

Wynagrodzenie należne opiekunowi prawnemu z tytułu sprawowania opieki prawnej przyznane przez sąd

Udzielenie świadczeń w postaci wynagrodzenia za sprawowanie opieki nie wymaga przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz wydania decyzji administracyjnej. Wypłata świadczenia następuje od miesiąca, w którym został złożony wniosek o wypłatę świadczenia do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dobrej wraz z wymaganą dokumentacją, tj.: odpisem prawomocnego orzeczenia sądu o wysokości przyznanego wynagrodzenia.

Wynagrodzenie wypłaca się w wysokości ustalonej przez sąd. Świadczenie to obliczone w stosunku miesięcznym nie może przekraczać 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres poprzedzający dzień przyznania świadczenia.

Wynagrodzenie za sprawowanie opieki wypłaca się na wskazane przez Stronę konto bankowe bądź gotówką w kasie Banku Spółdzielczego Dobrej oraz w Punktach Kasowych w Jurkowie i w Skrzydlnej.

Wypłacenie wynagrodzenia  za sprawowanie opieki należy do zadań zleconych z administracji rządowej realizowanych przez gminę. Ośrodek Pomocy Społecznej nie posiada w swoim budżecie środków finansowych na realizację wypłat i w swym działaniu zależny jest od przekazywanych dotacji z budżetu państwa. W związku z tym wypłata wynagrodzenia za sprawowanie opieki następuje dopiero po otrzymaniu na ten cel środków od Wojewody.

Każdy opiekun zobowiązany jest poinformować tut. Ośrodek o zaprzestaniu pełnienia funkcji opiekuna prawnego, ponieważ z chwilą ustania sprawowania opieki wynagrodzenie z tego tytułu nie będzie przysługiwało, a należności z tyt. wydatków na świadczenia z pomocy społecznej, z tyt. opłat określonych przepisami ustawy oraz z tyt. nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zasady pomocy społecznej

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest także zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.

Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej.

Prawo do świadczeń z pomocy społecznej

Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:

1. ubóstwa;
2. sieroctwa;
3. bezdomności;
4. bezrobocia;
5. niepełnosprawności;
6. długotrwałej lub ciężkiej choroby;
7. przemocy w rodzinie;
8. potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;
9. potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
10. bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;
11. trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
12. trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;
13. alkoholizmu lub narkomanii;
14. zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;
15. klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Cele, zasady, kryteria dochodowe pomocy społecznej.

Główne cele pomocy społecznej to:

1. wsparcie osób i rodzin w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej, doprowadzenie – w miarę możliwości – do ich życiowego usamodzielniania i umożliwienie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka,
2. zapewnienie dochodu na poziomie interwencji socjalnej – dla osób nie posiadających dochodu lub o niskich dochodach, w wieku poprodukcyjnym i osobom niepełnosprawnym,
3. zapewnienie dochodu do wysokości poziomu interwencji socjalnej osobom i rodzinom o niskich dochodach, które wymagają okresowego wsparcia,
4. zapewnienie profesjonalnej pomocy rodzinom dotkniętym skutkami patologii społecznej, w tym przemocą w rodzinie,
5. integracja ze środowiskiem osób wykluczonych społecznie,
6. stworzenie sieci usług socjalnych adekwatnych do potrzeb w tym zakresie

Pomoc społeczna polega w szczególności na:

1. przyznawaniu i wypłacaniu świadczeń,
2. pracy socjalnej,
3. prowadzeniu i rozwoju niezbędnej infrastruktury socjalnej,
4. analizie i ocenie zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej,
5. realizacji zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych,
6. rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb.

Zasady udzielania pomocy społecznej:

Świadczenia pomocy społecznej udzielane są na wniosek:

1. osoby zainteresowanej,
2. jej przedstawiciela ustawowego,
3. innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego.

Pomoc społeczna może być także udzielana z urzędu.

Osoba lub rodzina ubiegająca się o pomoc społeczną może zgłosić się do ośrodka pomocy społecznej w miejscu zamieszkania. Decyzje o przyznaniu lub odmowie przyznania pomocy wymagają uprzednio przeprowadzenia przez pracownika socjalnego rodzinnego wywiadu środowiskowego. Decyzje w sprawach świadczeń pomocy społecznej wydawane są w formie pisemnej. Od każdej decyzji służy prawo odwołania.

Prawo do świadczeń pieniężnych przysługuje osobom i rodzinom, których posiadane dochody nie przekraczają kryteriów dochodowych ustalonych w oparciu o próg interwencji socjalnej.

Obecnie dla osoby samotnie gospodarującej jest nim dochód nie przekraczający kwoty 776,-zł netto, natomiast dla osoby w rodzinie – kwota 600,-zł netto. 

Pomoc społeczna od dnia 1 maja 2004 r. funkcjonuje na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej  (t.j. Dz.U. z 2018 r.  poz.1508 ze zmianami).

https://www.gov.pl/web/rodzina/akty